Wiedźma

„Pozwalam sobie i światu na łaskę niedoskonałości…”

W ciągłej presji osiągnięć i spełnienia – czy myślałaś czasem o tym by po prostu odpuścić? Nie, nie poddawać się. Ale zgodzić się na to co „niedoskonałe”. Na mrok, ciszę i bezruch. Na tracenie i odmawianie. Na przyjmowanie odmowy jako daru. Na Mądrość Wiedźmy, Starej Kobiety-Ktora-Wie. Która widzi i akceptuje to, co Jest.

 

Doświadczenie utraty, przemijania, żałoby jest częścią naszego ludzkiego doświadczenia. Dawne społeczeństwa otaczały szacunkiem stare kobiety jako strażniczki mądrości wspólnoty, bogate w wielowymiarowe doświadczenie. Współczesna kultura chciałaby udawać, że istnieje tylko młodość i aktywność. Lukruje posty na facebooku i instagramie, licytuje się w osiągnięciach. Ale jasna Pełnia jest tylko połowiczną częscią naszego życia. Po drugiej stronie jest Nów – to co ciemne, ciche, puste. Wypieranie tego aspektu może skończyć się dla nas tak jak w baśniach nie zaproszenie Wiedźmy na królewskie uroczystości.

Ale Wiedźma, korą dobrowolnie zaprosimy, przed którą się pokłonimy i zintegrujemy z naszą codziennością przyniesie nam swoje niewzykłe dary – Intuicję, Akceptację i głęboką, dojrzałą Mądrość. Zapraszam na warsztat, podczas którego odważymy się wspólnie spojrzeć w jej twarz i doświadczyć mroku, ciszy …. i spokoju.